عفونت ادراری

,

عفونت دستگاه ادراری (UTI یا Urinary tract infection) نوعی عفونت باکتریایی است که بر بخشی از دستگاه ادراری تأثیر می‌گذارد. هنگامی که عفونت دستگاه ادراری تحتانی را مبتلا می‌کند سیستیت ساده (عفونت مثانه) نامیده می‌شود و هنگامی که بر دستگاه ادراری فوقانی تأثیر می‌گذارد به آن پیلونفریت (عفونت کلیه) گفته می‌شود.

علائم مربوط به دستگاه ادراری تحتانی عبارتند از دفع ادرار همراه با درد یا تکرر ادرار یا اضطرار برای ادرار (یا هر دو)، در حالی که علائم مربوط به پیلونفریت عبارتند از تب و درد پهلو به همراه علائم مربوط به عفونت دستگاه ادراری تحتانی. این علائم در افراد مسن یا بسیار کم سن و سال ممکن است مبهم یا نامشخص باشند. عامل اصلی هر دو نوع عفونت مذکور اشرشیا کلی است، با این حال ندرتاً باکتری‌های دیگر، ویروسها یا قارچ نیز ممکن است موجب آن شوند. عفونت‌های دستگاه ادراری معمولاً در زنان نسبت به مردان بیشتر رخ می‌دهد، چرا که نیمی از زنان در طول زندگی خود حداقل به یک عفونت مبتلا می‌شوند. بروز مجدد بیماری امری شایع است.

 

اکثر انواع عفونت های ادراری شامل قسمت پایینی دستگاه ادراری یعنی عفونت مثانه و پیشابراه می باشند. خطر ابتلا به عفونت ادراری در زنان بیشتر از مردان می باشد. عفونت محدود به مثانه دردناک و ناراحت کننده است اما اگر این عفونت به کلیه ها برسد، خطرناک و جدی میباشد.

انواع عفونت های دستگاه ادراری

بخش عفونت کرده دستگاه ادراری

علامت و نشانه های آن

عفونت کلیه ها

درد کمر و پهلو ها،تب بالا،لرزیدن ،تهوع و استفراغ

عفونت مثانه (التهاب مثانه)

فشار در لگن،درد زیر شکم،تکرر ادرار دردناک،خون در ادرار

عفونت مجرای خروجی مثانه

احساس سوزش هنگام ادرار

علایم کلی عفونت دستگاه ادراری

  • احساس نیاز شدید به ادرار کردن
  • احساس سوزش هنگام ادرار
  • ادرار پی در پی و کم حجم
  • ادرار کدر
  • ادرار صورتی روشن، قهوه ای و یا ادرار به همراه خون
  • ادرار پر بو
  • درد لگن در خانم ها
  • درد مقعد در آقایان
  • در افراد مسن و میانسال ممکن است عفونت ادراری با بیماری دیگری اشتباه گرفته شود.

دلایل عفونت دستگاه ادراری

عفونت دستگاه ادراری عموما زمانی رخ می دهد که باکتری ها از طریق مجاری ادراری وارد دستگاه ادراری شده و شروع به رشد و حرکت به سمت مثانه می نماید. هرچند که دستگاه ادراری طوری طراحی شده که بتواند این مهاجم های میکروسکوپی را بیرون نگه دارد، اما گاهی اوقات این دفاع جوابگو نمی باشد. زمانیکه این اتفاق باکتری ها وارد شوند، قادر به رشد و آلوده کردن دستگاه ادراری می باشند. عفونت های ادراری عموما در زنان رخ داده و پیشابراه و مثانه را تحت تاثیر قرار می دهند.

عفونت مثانه (التهاب مثانه)

این نوع از عفونت های ادراری بدلیل ورود نوعی باکتری به نام اشریشیا کولی (نوعی باکتری که عموما در دستگاه گوارش وجود دارد) به بدن رخ می دهد. هرچند رابطه جنسی می تواند باعث ابتلا به این بیماری شود، اما همیشه علت این بیماری نیست. همه زنان بدلیل آناتومی خاص بدنی خود در خطر ابتلا به این بیماری می باشند.

عفونت پیشآبراه (اورتریت)

این نوع از عفونت ادراری زمانی رخ می دهد که باکتری های دستگاه گوارش از طریق مقعد وارد پیشآبراه می شوند. همچنین در زنان ممکن است بیماری های مقاربتی همچون تبخال تناسلی، سوزاک و کلامیدیا می توانند باعث اورتریت شوند.

عواملی که خطر ابتلا به عفونت دستگاه ادراری را افزایش می دهند؟

– جنس زن

عفونت ادراری در زنان شایع تر می باشد و خیلی از زنان بیشتر از یکبار دچار این نوع عفونت می شوند.

– مصرف انواع خاص وسایل پیشگیری از بارداری

زنانیکه از دیافراگم برای پیشگیری از بارداری استفاده می کنند، بیشتر از دیگران در خطر عفونت دستگاه ادراری می باشند.

-بعد از دوران یائسگی

بعد از دوران یائسگی، عفونت ادراری بدلیل کمبود استروژن ممکن است شدیدتر شود.

– اختلالات دستگاه ادراری

اختلالات و غیرعادی بودن دستگاه ادراری می تواند باعث ابتلا به عفونت ادراری شود.

– انسداد در دستگاه ادراری 

سنگ کلیه و یا پروستات بزرگ شده باعث حبس ادرار در مثانه و در نتیجه ابتلا به عفونت ادراری می شود.

– سیستم ایمنی ضعیف

دیابت و سایر بیماری ها می توانند باعث اختلال در سیستم ایمنی بدن شده و در نتیجه خطر عفونت های ادراری می شود.

– استفاده از سوند ادراری

کسانیکه نمی توانند ادرار کنند و از سند و یا کاتتر استفاده می نمایند در خطر بیشتری برای ابتلا به عفونت ادراری هستند.

عوارض عفونت ادراری

عفونت عودکننده، بخصوص در زنانیکه سه بار و بیشتر دچار عفونت ادراری شده اند.

آسیب دیدگی دائمی کلیه که بخصوص در کودکان شایع تر می باشد.

افزایش خطر زاییدن کودک کم وزن و یا زایمان زودرس.

درمان عفونت ادراری

پزشکان عموما از آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت ادراری استفاده می نمایند. آنتی بیوتیک‌های خوراکی نظیر تری‌متوپریم/سولفامتوکسازول (TMP / SMX)، سفالوسپورین‌ها، نیتروفورانتوئین و یا فلوروکینولون زمان بهبود را به‌طور قابل ملاحظه‌ای کوتاه می‌کنند و به همان اندازه مؤثر هستند. معمولاً یک دوره درمان سه روزه با تری‌متوپریم، یا یک فلوروکینولون کفایت می‌کند، حال آن که درمان با نیتروفورانتوئین به ۵ – ۷ روز زمان نیاز دارد. با شروع درمان، علائم باید در عرض ۳۶ ساعت بهبود پیدا کند. در حدود ۵۰٪ از افراد بدون درمان طی چند روز یا چند هفته بهبود می‌یابند. انجمن بیماری‌های عفونی آمریکا استفاده از فلوروکینولون به‌عنوان نخستین درمان را به دلیل نگرانی از ایجاد مقاومت در برابر این دسته از داروها توصیه نمی‌کند.  با وجود هشدار مذکور، در اثر استفاده وسیع از تمام این داروها، مقاومت‌هایی در برابر آن‌ها به‌وجود آمده است. در عفونت‌های ساده دستگاه ادراری در کودکان، آن‌ها اغلب به یک دوره سه روزه آنتی بیوتیک پاسخ می‌دهند. پزشک همچنین از داروهای مسکن برای کاهش درد و سوزش هنگام ادرار استفاده نماید. اگر بصورت پی در پی دچار این مشکل می شوید، ممکن است نیاز به هورمون تراپی، تست ادرار خانگی، مصرف آنتی بیوتیک تجویزی بعد از ادرار و مصرف مقدار بیشتری آنتی بیوتیک باشد. در انواع عفونت های شدید نیاز به استفاده از آنتی بیوتیک های تزریقی و بستری در بیمارستان می باشد.

درمان عفونت ادراری با طب سنتی یا جایگزین

آب قره قاط می تواند به درمان عفونت ادراری کمک نماید. تحقیقات نشان می دهند بیشتری تاثیر این داروی گیاهی در زنانی است که بصورت پی در پی دچار عفونت ادراری می شوند. البته اگر از داروهای رقیق کننده خون همچون وارفارین استفاده می نمایید، نباید از این داروی گیاهی استفاده کنید، چراکه ممکن است باعث خونریزی شود.

درمان خانگی عفونت دستگاه ادراری

عفونت دستگاه ادراری می تواند دردناک باشد، اما با رعایت مواردی می شود تا زمانیکه آنتی بیوتیک عفونت را از بدن پاک می کند، درد عفونت ادراری را کاهش داد. این موارد شامل:

مصرف مقدار زیادی مایعات

برای رقیق کردن ادرار و بیرون ریختن باکتری ها مفید می باشد.

اجتناب از نوشیدنی های ملتهب کننده

اجتناب از مصرف نوشیدنی هایی که باعث التهاب مثانه می شوند همچون قهوه، الکل و نوشیدنی های حاوی اسید و کافئین شدت بیماری خود را کاهش می دهید.

استفاده از پد های گرم

گذاشتن پدهای گرم (نه داغ) برروی شکم باعث کاهش فشار برروی مثانه می شود.

پیشگیری از عفونت ادراری

برای کاهش خطر عفونت ادراری می توان از راهای زیر استفاده نمود:

مصرف مقدار زیاد مایعات بخصوص آب، ناحیه تناسلی را از جلو به پشت بشویید ، خالی کردن مثانه پس از رابطه زناشویی ، اجتناب از مصرف ملتهب کننده های زنانه، دئودورانت ها، اسپری ها و سایر محصولات زنانه که در ناحیه آلت جنسی استفاده می شوند، قادر به التهاب پیشآبراه می شوند.

 

هنوز هیچ دیدگاهی وجود ندارد

  • سلام , مهمان